مصرف انرژی و بهینه نمودن آن یکی از اولویتهای اصلی کارخانجات سیمان میباشد که این مهم در عملکرد سالانه و میزان تولید محصول از اهمیت بالایی برخوردار است. با توجه به اینکه شرکت سیمان مدلل یکی از مصرف کنندگان عمده گاز طبیعی میباشد، لذا بهینه نمودن مصرف آن و نیز توجه به مقدار انرژی همراه گاز طبیعی یکی از عوامل تأثیرگذار در قیمت تمام شده محصول میباشد. در این طرح مطابق برنامه زمانی از گاز طبیعی ورودی به کارخانه نمونهبرداری شده و آنالیز کامل آن انجام شده و ارزش حرارتی سوخت تعیین میگردد. بازه زمانی مورد نظر پاییز 1403 میباشد و مطابق نتایج بدست آمده ارزش حرارتی گاز طبیعی مصرفی کارخانه تعیین گردید. نتایج بدست آمده حاکی از آن است که گاز مصرفی شامل ناخالصیهایی مانند ازت و دیاکسید کربن میباشد که ارزش حرارتی آنها صفر میباشد. بررسی نتایج نمونهبرداریهای انجام شده نشان میدهد که بطور متوسط مجموع ناخالصی ازت و دیاکسید کربن موجود در گاز خوراک 78/3 درصد مولی میباشد. با توجه به اینکه این ناخالصیها دارای ارزش حرارتی صفر میباشند، با ورود به کوره تولید حرارت نکرده و حتی بخشی از حرارت تولید شده توسط سایر هیدروکربنها را نیز برای افزایش دمای خود مصرف میکنند. لذا معیار مصرف انرژی در کارخانه به جای اندازهگیری حجم گاز طبیعی مصرفی باید ارزش حرارتی سوخت مصرفی باشد.