کشور ایران در منطقهای زلزلهخیز در دنیا قرار دارد و هر چند سال یکبار زلزلهای شدید و مخرب، بخشی از کشور را دچار آسیب میکند؛ لذا وجود ضوابط آییننامه برای طراحی و محاسبه ساختمانها در برابر زلزله امری ضروری است. تجربه زلزلههای اخیر و ناکارامدی آییننامهها در جلوگیری از برخی خسارتهای سازهای و غیرسازهای و نیز پیشرفت روز افزون دانش مهندسی زلزله و ساختمان، محققین را ملزم به بازنگری و اصلاح آییننامههای تدوین شده میکند. با توجه به ویرایش و بروزرسانی مبحث نهم مقررات ملی، ضرورت بررسی عملکرد لرزهای ساختمان های بتن مسلح بر اساس ویرایش جدید مبحث نهم، آشکار است. ازین رو؛ این پژوهش به منظور بررسی و مقایسه سطوح عملکرد و کفایت لرزهای سازههای بتنی مسلح با شکل پذیری متوسط که بر مبنای ویرایشهای جدید و قدیم مبحث نهم مقررات ملی ساختمان طراحی شده اند، ارائه میگردد. در این مطالعه، با استفاده از تحلیلهای دینامیکی افزایشی و تئوری قابلیت اطمینان، شاخصهای اعتماد در دو سطح عملکردی ایمنی جانی و آستانه فروریزش برای 12 سازهی 4، 7 و 12 طبقهی بتن مسلح با سیستم قاب خمشی متوسط و ویژه محاسبه شده و مبنای ارزیابیها قرار میگیرد. نتایج نشان داد که بر مبنای تئوری قابلیت اطمینان، عملکرد سازههای طراحی شده مطابق با ویرایش جدید آییننامه در دو سطح عملکردی ایمنی جانی و آستانه فروریزش نسبت به ویرایش قبل ارتقا یافته است.
