کشور ایران در منطقهای زلزله خیز در دنیا قرار دارد و طراحی و محاسبه ساختمان ها در برابر زلزله امری ضرور ی است. تجربه زلزله های اخیر و ناکارامد ی آییننامه ها در جلوگیری از برخی خسارتهای سازه ای و غیرسازه ای و نیز پیشرفت روز افزون دانش مهندسی زلزله و ساختمان ، محققین را ملزم به بازنگر ی و اصالح آیین نامه های تدوین شده میکند. با توجه به ویرایش و بروزرسانی مبحث نهم مقررات ملی، در این پژوهش به بررسی و ارزیابی عملکرد لرزه ای سازه های بتنی مسلح که بر مبنای ویرایش های سال 1392 و سال 1399 مبحث نهم مقررات ملی ساختمان طراحی شده اند، پرداخته میشود. در این مطالعه، با استفاده از تحلیلهای دینامیکی افزایشی و تئوری قابلیت اطمینان، شاخص های اعتماد در دو سطح عملکرد ی ایمنی جانی و آستانه فروریزش برا ی 12 سازه ی ،4 7 و 12 طبقهی بتن مسلح با سیستم قاب خمشی متوسط و ویژه محاسبه شده و مبنای ارزیابی ها قرار می گیرد. نتایج نشان داد که بر مبنا ی تئوری قابلیت اطمینان، عملکرد سازه های طراحی شده مطابق با ویرایش سال 1399 مبحث نهم مقررات ملی ساختمان در دو سطح عملکردی ایمن ی جانی و آستانه فروریزش نسبت به ویرایش سال 1392 ارتقا یافته است.
