هدف این پژوهش آن است ( برآن است) که نقش ادبیات عرفانی و شاخصههای آن را در مقایسه تطبیقی با کارآفرینی ( به معنی عام و ) (کارآفرینی ) اجتماعی (به معنی خاص) و (در راستای کارآفرینی ) معنوی و ویژگیهای شخصیتی کارآفرین(، با ) و مقدار (میزان ) این هماهنگی و مشابهت را بهعنوان الگو و عاملی اثرگذار بر توسعه فرهنگ کارآفرینی بررسی کند. همچنین تلاش شده است؛ تا ارتباط بین ویژگیهای فردی کارآفرین(ان) اجتماعی و ویژگی و شاخصههای ادب عرفانی به-عنوان یکی از انگیزههای معنوی اثرگذار در این امر بررسی شود. براساس نتایج این تحقیق، (کارآفرینان واقعی از جمله ) کارآفرین اجتماعی، از لحاظ ویژگیهای شخصیتی و رفتاری، دارای ابعاد مشترک با ویژگیهای شخصیتی ادب عرفانی است که میتواند به عنوان الگو در شناسایی شایستگیهای کارآفرینان اجتماعی نیز قرار گیرد. ویژگیهایی مانند؛ خطرپذیری، (مسئولیت پذ یری و تعهد) کانون کنترل، تحمل ابهام، نوآوری و خلاقیت، استفاده از فرصت، عملگرایی،( نگرش مثبت و خوش بینی)، (و حل مسئله) به طور کلی ویژگی روانشناختی و شخصیتی کارآفرینانه مهم ترین شاخصههای کارآفرین اجتماعی هستند که در ادبیات عرفانی هم نقش کلیدی دارد و در توسعه فرهنگ و مفهوم کارآفرینی بسیار موثر هستند. بنابراین، بین ویژگیهای فردی و (توسعه کارآفرینی به معنی عام ) و کارآفرینی اجتماعی (به معنی خاص) حتی در سازمان-های غیردولتی مردم نهاد، رابطه مستقیمی وجود دارد؛ بدین معنی که افراد با ویژگیهای روانشناختی کارآفرینانه – که با ادبیا عرفانی – مشترک است، بهعنوان متغیرهای مستقل، بهتر میتوانند به توسعه کارآفرینی اجتماعی، بهعنوان متغیر وابسته، عمل کنند.
