پژوهش حاضر با ارائه یک مدل جامع و چندجانبه برای ارزیابی فنی و اقتصادی بکارگیری باتریهای عمر ثانویه در ریزشبکههای تجدیدپذیر، از اهمیت ویژهای برخوردار است، چرا که به بهینهسازی سیستمهای ذخیرهسازی انرژی، کاهش هزینههای چرخه عمر، و ارتقای بهرهوری انرژی در انتقال زمانی کمک میکند. این پژوهش با کاهش پسماندهای الکترونیکی و حمایت از اقتصاد چرخشی، نقش مهمی در بهبود پایداری زیستمحیطی ایفا کرده و به تدوین سیاستهای حمایتی برای استفاده از منابع بازیافتی یاری میرساند. نتایج این پژوهش بهطور مستقیم در طراحی استانداردهای ریزشبکهها، جذب سرمایهگذاری در فناوریهای ذخیرهسازی پایدار، و توسعه مدلهای کاربردی برای سیستمهای انرژی مورد استفاده قرار میگیرد. همچنین، یافتههای این تحقیق بهعنوان یک مرجع علمی برای پژوهشگران و راهنمای عملی برای سیاستگذاران و مهندسان صنعت انرژی عمل کرده و زمینهساز توسعه و بهرهبرداری پایدارتر از منابع انرژی تجدیدپذیر خواهد بود.