در سالهای اخیر، استفاده از فناوری ساخت افزایشی مبتنی بر رشته مذاب به دلیل سادگی فرایند، هزینه ساخت پایین و قابلیت تولید قطعات پلیمری با هندسههای متنوع، رشد قابلتوجهی داشته است. با وجود این مزایا، کنترل کیفیت مکانیکی قطعات تولیدشده همچنان بهعنوان یک چالش اساسی مطرح است، زیرا پارامترهای فرایندی میتوانند بهطور مستقیم بر پیوستگی بینلایهای، یکپارچگی ساختاری و در نهایت بر خواص مکانیکی قطعات اثر بگذارند. یکی از مهمترین این پارامترها سرعت پرینت است که در کارهای پیشین عمدتاً در محدودههای معمول و کم بررسی شده و رفتار قطعات در سرعتهای بسیار بالا کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. در تحقیق حاضر، تأثیر دو سرعت بسیار متفاوت، شامل سرعت پایین 50 میلیمتر بر ثانیه و سرعت بسیار بالای 500 میلیمتر بر ثانیه، بر خواص کششی، زمان تولید و استحکام کششی نرمال نمونههای پلیمری ساختهشده از ماده پلیلاکتیک اسید مورد بررسی قرار گرفت. نمونهها مطابق استاندارد مربوطه طراحی و با استفاده از چاپگر سهبعدی تهیه شدند و آزمون کشش برای ارزیابی رفتار مکانیکی آنها انجام شد. همچنین زمان ساخت هر نمونه بهطور دقیق ثبت گردید تا امکان محاسبه خواص نرمالشده بر اساس زمان تولید فراهم شود و یک شاخص ترکیبی از عملکرد مکانیکی و بهرهوری تولید ارائه گردد. نتایج نشان داد که افزایش سرعت پرینت، زمان تولید را بهطور چشمگیری کاهش داد و حدود 70 درصد صرفهجویی زمانی ایجاد کرد. از سوی دیگر، استحکام کششی نمونهها در سرعت بالاتر افزایش یافت که این موضوع به بهبود کیفیت اتصال بینلایهای نسبت داده شد. افزون بر این، استحکام کششی نرمال که معیار جامعی از عملکرد مکانیکی نسبت به زمان تولید است، بیش از سه برابر در سرعت بسیار بالا افزایش یافت. این یافته نشان میدهد که انتخاب سرعت مناسب میتواند بهطور همزمان بهرهوری تولید و کارآیی مکانیکی قطعات را ارتقا دهد.
