در دهههای اخیر، تحول درماهیت قدرت در نظام بینالملل، موجب افزایش اهمیت ابعاد نرم قدرت در کنار ابزارهای سخت شده است. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با تمرکز بر مفهوم قدرت نرم بهعنوان توانایی جذب و تأثیرگذاری غیراجباری، به بررسی عوامل مؤثر بر افول قدرت نرم آمریکا و شتاب این روند در دوره ریاستجمهوری دونالد ترامپ میپردازد. یافتهها حاکی از آن است که مجموعهای ازعوامل داخلی و خارجی در افول قدرت نرم ایالات متحده نقش داشتهاند. از جمله عوامل داخلی میتوان به کاهش جذابیت سبک زندگی آمریکایی، تشدید قطبیسازی اجتماعی، تضعیف اصول دموکراتیک، تحدید آزادیهای مدنی وکاهش اعتماد به رسانهها اشاره کرد. دربعد خارجی نیز عواملی مانند یکجانبهگرایی،خروج ازتوافقها و نهادهای بینالمللی، کاهش مقبولیت جهانی و رفتارهای تهاجمی مؤثر بودهاند. دوره ترامپ با ترویج گفتمانهای تفرقهافکن، رویکردهای یکجانبهگرایانه، سیاستهای پوپولیستی و ضد مهاجرتی، به تشدید و تعمیق این افول دامن زد و در نتیجه، جایگاه بینالمللی آمریکا تضعیف و ظرفیت تأثیرگذاری و ائتلافسازی آن محدود شد. در نهایت احیای قدرت نرم آمریکا در گرو اصلاحات داخلی، بازگشت به چندجانبهگرایی و مدیریت سازنده رقابت با قدرتهای نوظهور ارزیابی میشود.
