1405/08/26
محمد حیدری فرد

محمد حیدری فرد

مرتبه علمی: استادیار
ارکید: https://orcid.org/0009-0008-5566-7992
تحصیلات: دکترای تخصصی
شاخص H:
دانشکده: علوم پایه و کاربردی
اسکولار:
پست الکترونیکی: m.heydarifard [at] kut.ac.ir
اسکاپوس:
تلفن: 09373511852
ریسرچ گیت:

مشخصات پژوهش

عنوان
تحلیل انتقادی انسان‌شناسی خودبنیاد نیچه بر اساس نظریۀ فطرت در الهیات اسلامی (با تأکید بر قرائت فلسفی علامه طباطبایی)
نوع پژوهش
مقاله چاپ‌شده در مجله
کلیدواژه‌ها
نیچه انسان‌شناسی خودبنیادی انسان فطرت الهیات اسلامی ارادۀ معطوف به قدرت
سال 1405
مجله آموزه های فلسفه اسلامی
شناسه DOI
پژوهشگران محمد حیدری فرد

چکیده

انسان‌شناسی در اندیشۀ نیچه نقشی بنیادین دارد و مبنای بسیاری از آرای اخلاقی او را شکل می‌دهد. او با نفی مرجعیت الهی و انکار هر گونه ماهیت ثابت برای انسان، وی را موجودی می‌داند که باید خود، آفرینندۀ معنا و ارزش‌های زندگی‌اش باشد. از این منظر، فطرت یا گرایش‌های ذاتی در انسان معنایی نداشته و او با ارادۀ معطوف به قدرت تعریف می‌شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی - انتقادی، ابتدا مؤلفه‌های اصلی انسان‌شناسی نیچه را تبیین می‌کند و سپس آن‌ها را در پرتو نظریۀ فطرت در الهیات اسلامی بررسی می‌نماید. در ادامه، نظریۀ فطرت به‌عنوان یکی از ارکان انسان‌شناسی اسلامی معرفی شده است و نقش آن در تبیین هویت، گرایش‌ها و غایت انسان مورد توجه قرار می‌گیرد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که انسان‌شناسی نیچه به دلیل نادیده گرفتن بُعد فطری و الهی انسان، با چالش‌هایی در تبیین معنای زندگی و کرامت انسانی مواجه است، درحالی‌که نظریۀ فطرت، با پذیرش پویایی انسان و در عین حال، قائل شدن به جهت‌مندی وجود او، تصویری منسجم‌تر و معنادارتر از انسان ارائه می‌دهد.