|
عنوان
|
حذف رنگ کریستال ویولت از محلول های آبی به کمک فرآیند جذب سطحی توسط چارچوبهای ایمیدازولیتی بور (BIFs) عامل دار شده مغناطیسی
|
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه
|
|
کلیدواژهها
|
رنگ، کریستال ویولت، چارچوبهای ایمیدازولی بورمغناطیسی، جذب سطحی
|
|
چکیده
|
امروزه به دلیل افزایش جمعیت و افزایش نیاز انسان ها صنایع گوناگون به شدت درحال رشد هستند که باعث کاهش آب های خالص شده و درنتیجه لازمه بازیافت آب ها در الویت قرار گرفته است. یکی از آلودگیهای موجود در آب کریستال ویولت است که از کارخانههای نساجی، صنایع رنگ و غیره وارد آب میشود. هدف اصلی از پژوهش حاضر بررسی کارایی یک جاذب چارچوب ایمیدازولی بور مغناطیسی شده به منظور حذف کریستال ویولت از محلول آبی میباشد زیرا چارچوبهای ایمیدازولی بور توپولوژی شبکههای کاملاً متراکم دارند. این چارچوب ها به دلیل حضور نانو ذرات مغناطیسی به این صورت عمل کرده که با استفاده از یک میدان مغناطیسی متناوب خارجی جمع اوری شده است این مواد قابلیت بازسازی مجدد و و احیا دارند . با استفاده از این کامپوزیت های مغناطیسی می توان الودگی هارا در محیط کنترل و جداسازی کرد. نانو ساختارهای چارچوب های آلی-فلزی مغناطیسی به دلیل سنتز و جداسازی آسان و دارابودن دو رفتار جذبی و تخریبی، مساحت سطح بالا نسل جدیدی از مواد را برای تصفیه پساب های صنعتی به وجود اورده اند. فاصلهی پیوند بسیار کوتاه B-N بین گروه ایمیدازولی و فلز بور (Å5/1~) در مقایسه با مسافتهای بزرگتر فلزی در چارچوبهای فلزی آلی (معمولاً 2Å یا بزرگتر) تمایل به باریک شدن دیافراگم منافذ دارد و محدودیت جدی در دسترسی به سطوح داخلی را ایجاد می-کند. جهت مغناطیسی نمودن چارچوب های آلی فلزی ایمیدازولیتی بور ، به نسبت برابر از جاذب و نانو اکسید آهن تولید شده در مقدار مشخصی آب تحت همزدن مداوم می گیرد و پس از خشک شدن جاذب مغناطیسی شده است. برای توصیف و ارزیابی ساختار جاذب قبل از جذب آنالیزهای دستگاهی طیفسنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR)، پراش اشعه ایکس (XRD)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (FESEM) و تهیه نقشه پراکندگی عناصر بر روی سطح (EDX) انجام شد. به کمک نرمافزار دیزاین اکسپرت تأثیر پارامترهای مختلف از جمله دوز جاذب، غلظت اولیه و pH محلول کریستال ویولت بر راندمان حذف رنگ با روش سطح پاسخ (RSM) مدل باکس بنکن (BBD) در 3 سطح مشخص برای هر عامل بررسی شد. مطابق جدول آزمایشهای طراحی شده تستهای مختلف در دستگاه آزمایشگاهی انجام گرفته و پس از تحلیل نتایج حاصل شده توسط نرمافزار شرایط بهینه به صورت 87/3 گرم جاذب، غلظت 58/49 میلیگرم بر لیتر و میزان pH 98/7 حداکثر درصد حذف 68/62% به دست آمد.
|
|
پژوهشگران
|
سهراب فتحی (استاد راهنمای اول)، الهام محمدی (دانشجو)
|