|
عنوان
|
حذف رنگ کریستال ویولت توسط جاذب سنتز شده چارچوبهای ایمیدازولیتی بور (BIFs) از محلولهای آبی به کمک فرآیند جذب سطحی
|
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه
|
|
کلیدواژهها
|
کریستال ویولت، رنگ، چارچوبهای ایمیدازولیتی بور، جذب سطحی
|
|
چکیده
|
امروزه صنعتی شدن و رشد شهرنشینی باعث افزایش توجه به ارتباط بین آلایندههای محیطی و سلامت عمومی شده است. آلودگی آب، بهویژه ناشی از پسابهای صنایع رنگ، یکی از جدیترین مشکلات زیستمحیطی است. این آلایندهها به دلیل مقاومت در برابر تصفیه، مدت طولانی در محیط باقی میمانند و تأثیرات منفی بر اکوسیستم و سلامت انسان دارند. کریستال ویولت، یک رنگ کاتیونی مصنوعی است که در غلظتهای بالا میتواند موجب تحریک چشم، نارسایی کلیه و حتی سرطان شود. بنابراین، حذف این ماده از آبهای آلوده از اهمیت بالای برخوردار است. هدف این پژوهش، بررسی کارایی چارچوب ایمیدازولیتی بور برای حذف کریستال ویولت از محلولهای آبی است. چارچوبهای ایمیدازولیتی بور به دلیل داشتن توپولوژی شبکههای متراکم و فاصله پیوندی بسیار کوتاه N-B میان گروه ایمیدازولیتی و فلز بور (Å 5/1~) ، نسبت به چارچوبهای فلز-آلی که معمولاً فاصله پیوندی بزرگتری (2 آنگستروم یا بیشتر) دارند، تمایل به کاهش اندازه دیافراگم منافذ دارند. این ویژگی موجب محدودیت جدی در دسترسی به سطوح داخلی میشود. برای توصیف و ارزیابی ساختار جاذب پیش از فرایند جذب، آزمایشهایی شامل طیفسنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR)، پراش اشعه ایکس (XRD)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (FESEM) و نقشه پراکندگی عناصر سطحی (EDX) انجام شد. با استفاده از نرمافزار دیزاین اکسپرت، تأثیر پارامترهای مختلف نظیر مقدار جاذب، زمان تماس، غلظت اولیه رنگ و pH محلول بر راندمان حذف کریستال ویولت با روش سطح پاسخ (RSM) و مدل باکس - بنکن (BBD) بررسی شد. در این تحلیل، هر عامل در سه سطح مشخص آزمایش شد. عملکرد دستگاه آزمایشگاهی مطابق جدول طراحیشده مورد ارزیابی قرار گرفت و پس از تحلیل نتایج، شرایط بهینه به این نحو تعیین شد : مقدار جاذب 6 گرم، غلظت اولیه 98/84 میلیگرم بر لیتر، pH برابر با 02/5 و زمان تماس حدود 07/126 دقیقه. تحت این شرایط بهینه، حداکثر درصد حذف کریستال ویولت برابر با 31/89 درصد حاصل شد.
|
|
پژوهشگران
|
سهراب فتحی (استاد راهنمای اول)، لیلا زنگنه (دانشجو)
|